ມີຕົວສ້າງໜ້າເວັບ (page builder) ຫຼວງຫຼາຍຢູ່ໃນຕອນນີ້, ແລະ ທ່ານອາດຈະຖາມຕົວເອງວ່າ: Page Builder Sandwich ມີຫຍັງພິເສດແທ້? ເປັນຫຍັງທ່ານຈຶ່ງຕ້ອງສົນໃຈໃຊ້ມັນ ຖ້າທ່ານມີຕົວອື່ນຢູ່ໃນມືແລ້ວ?
ໃນບົດຄວາມນີ້, ຂ້າພະເຈົ້າຈະລະບຸຄຸນສົມບັດຫຼັກໆ ຈຳນວນໜຶ່ງທີ່ມີຢູ່ໃນ Page Builder Sandwich ທີ່ເຮັດໃຫ້ມັນມີຄວາມເປັນເອກະລັກ, ແລະ ເປັນສິ່ງທີ່ຂາດບໍ່ໄດ້ສຳລັບທັງຜູ້ສ້າງເນື້ອຫາ ແລະ ນັກອອກແບບ. ຖ້າທ່ານຍັງບໍ່ຮູ້ວ່າ page builder ແມ່ນຫຍັງ ແລະ ເປັນຫຍັງທ່ານຈຶ່ງຕ້ອງການມັນ, ບໍ່ຕ້ອງກັງວົນ, ພວກເຮົາມີຂໍ້ມູນບາງຢ່າງທີ່ສາມາດຊ່ວຍທ່ານໄດ້.
1. ທ່ານຈະບໍ່ພຽງແຕ່ເຫັນພາບຕົວແທນຂອງເນື້ອຫາຂອງທ່ານເທົ່ານັ້ນ, ແຕ່ທ່ານຍັງເຫັນ ແລະ ແກ້ໄຂເນື້ອຫາຕົວຈິງຂອງທ່ານໄດ້ເລີຍ
ໃນ page builder ອື່ນໆ, ທ່ານຈະເຫັນພຽງພື້ນທີ່ທີ່ເປັນຕົວແທນໃຫ້ກັບເນື້ອຫາຂອງທ່ານ. ໂດຍສ່ວນໃຫຍ່ແລ້ວທ່ານຈັດວາງເນື້ອຫາດ້ວຍບລັອກ ແລະ ຮູບຮ່າງສີ່ຫຼ່ຽມ, ແລະ ຜົນໄດ້ຮັບກໍເບິ່ງຄືກັບໂຄງຮ່າງວ່າເນື້ອຫາຂອງທ່ານຈະອອກມາເປັນແນວໃດໃນໜ້າເວັບ. ສິ່ງນີ້ເຮັດໃຫ້ຕ້ອງຄລິກປຸ່ມສະແດງຕົວຢ່າງ (preview) ຢູ່ຕະຫຼອດ ພຽງເພື່ອເບິ່ງວ່າຜົນໄດ້ຮັບຈະອອກມາເປັນແນວໃດ.
ດ້ວຍ Page Builder Sandwich, ການແກ້ໄຂທັງໝົດແມ່ນດຳເນີນຢູ່ໃນສ່ວນໜ້າເວັບ (front end) ຂອງເວັບໄຊທ໌ທ່ານ ແລະ ທ່ານແກ້ໄຂເນື້ອຫາຂອງທ່ານໂດຍກົງ ເພື່ອປະສົບການທີ່ເຫັນສິ່ງໃດກໍໄດ້ສິ່ງນັ້ນ (what-you-see-is-what-you-get) ຢ່າງແທ້ຈິງ.
2. ການແກ້ໄຂໂດຍກົງທີ່ວ່ອງໄວ ແລະ ງ່າຍດາຍ ໂດຍບໍ່ມີໜ້າຕ່າງປັອບອັບ (popup) ທີ່ໜ້າລຳຄານເຫຼົ່ານັ້ນ
ປັອບອັບຖືເປັນສິ່ງທີ່ມີມາດົນນານສຳລັບ page builder. ໃນເກືອບທຸກຕົວ, ຖ້າທ່ານຕ້ອງການແກ້ໄຂສິ່ງໃດໜຶ່ງໃນການຈັດວາງຂອງທ່ານ, ບໍ່ວ່າຈະເປັນຫົວຂໍ້, ຂໍ້ຄວາມເທິງປຸ່ມ, ຫຼື ຂໍ້ຄວາມຄຳຂວັນນ້ອຍໆ, ທຳອິດທ່ານຕ້ອງລໍຖ້າໃຫ້ກ່ອງຂໍ້ຄວາມປັອບອັບເປີດຂຶ້ນມາ ແລະ ທຳການປ່ຽນແປງຢູ່ພາຍໃນນັ້ນ.
ພວກເຮົາໄດ້ຕັ້ງເປົ້າໝາຍໃນການຫຼຸດຜ່ອນການໃຊ້ປັອບອັບທັງໝົດໃນ Page Builder Sandwich. ໂດຍການຕັດປັອບອັບອອກ, ການແກ້ໄຂເນື້ອຫາຕ່າງໆ ຈຶ່ງງ່າຍຂຶ້ນ ແລະ ราบລື່ນຂຶ້ນກວ່າທີ່ເຄີຍ.
ການແກ້ໄຂແມ່ນເຮັດໄດ້ແບບຕົງໄປຕົງມາ – ພຽງແຕ່ຄລິກໃສ່ຂໍ້ຄວາມຂອງທ່ານເພື່ອວາງເຄີເຊີ (cursor) ໄວ້ບ່ອນນັ້ນ ແລະ ເລີ່ມພິມໄດ້ເລີຍ. ທ່ານບໍ່ຈຳເປັນຕ້ອງລໍຖ້າກ່ອງຂໍ້ຄວາມປັອບອັບທີ່ມີຕົວແກ້ໄຂ TinyMCE ອີກຕໍ່ໄປເພື່ອເລີ່ມແກ້ໄຂ. ສ່ວນທີ່ດີທີ່ສຸດກໍຄື ທ່ານຍັງສາມາດລາກ ແລະ ວາງ (drag and drop) ເນື້ອຫາຂອງທ່ານໄປມາໄດ້ຄືເກົ່າ.
ອີກໜຶ່ງນະວັດຕະກຳທີ່ຊ່ວຍໃຫ້ການແກ້ໄຂບໍ່ຫຍຸ້ງຍາກຄື inspector ທີ່ພ້ອມໃຊ້ງານຕະຫຼອດເວລາ. inspector ເຮັດໜ້າທີ່ເປັນກ່ອງເຄື່ອງມື ແລະ ຕົວແກ້ໄຂຄຸນສົມບັດຂອງທ່ານ. ເຄື່ອງມືສຳລັບຈັດຮູບແບບເນື້ອຫາຂອງທ່ານ: ສີຂໍ້ຄວາມ, ຫົວຂໍ້, ການປັບຂະໜາດຕົວອັກສອນ, ໄລຍະຫ່າງພາຍນອກ (margins), ໄລຍະຫ່າງພາຍໃນ (paddings), ເສັ້ນຂອບ, ຂໍ້ຄວາມອ້າງອີງ (blockquotes), ແລະ ອື່ນໆ ອີກຫຼາຍຢ່າງແມ່ນສາມາດຄລິກໄດ້ງ່າຍໆ.
3. ນຳໃຊ້ຟັງຊັນຂອງ WordPress ທີ່ມີຢູ່ແລ້ວ
ອີກສິ່ງໜຶ່ງທີ່ພວກເຮົາສັງເກດເຫັນໃນ page builder ອື່ນໆ ແມ່ນພວກເຂົາມັກຈະສ້າງສິ່ງທີ່ມີຢູ່ແລ້ວຂຶ້ນມາໃໝ່ (reinvent the wheel). ບາງຕົວສ້າງຕົວເລືອກສີ, ຕົວອັບໂຫຼດຮູບພາບ, ຕົວສ້າງແກເລີຣີ ແລະ ເຄື່ອງມືອື່ນໆ ຂອງຕົນເອງ. ມັນບໍ່ມີຫຍັງຜິດດອກໃນຕົວມັນເອງ, ແຕ່ WordPress ເປັນຂຸມຊັບຂອງ snippets ໂຄ້ດ, ດັ່ງນັ້ນເປັນຫຍັງຈຶ່ງບໍ່ໃຊ້ມັນ?
WordPress ເປັນແພລັດຟອມຂະໜາດໃຫຍ່ ແລະ ຍອດຢ້ຽມ, ທັງຍັງມີເຄື່ອງມືເຈ໋ງໆ ຫຼາກຫຼາຍທີ່ສ້າງຂຶ້ນໂດຍຜູ້ປະກອບສ່ວນທີ່ດີເດັ່ນຈຳນວນຫຼວງຫຼາຍ. Page Builder Sandwich ນຳໃຊ້ຟັງຊັນທີ່ຕິດມາກັບ WordPress ແລ້ວໃຫ້ຫຼາຍເທົ່າທີ່ຈະຫຼາຍໄດ້.
ແທນທີ່ຈະໃຊ້ຕົວເລືອກສີຂອງພວກເຮົາເອງ, ພວກເຮົາໃຊ້ຕົວເລືອກສີ Iris. ແທນທີ່ຈະເປັນຕົວອັບໂຫຼດຮູບພາບຂອງພວກເຮົາເອງ, ພວກເຮົາໃຊ້ media manager. ນອກຈາກນີ້ຍັງມີ backbonejs, underscorejs, wp.hooks ແລະ wp.shortcode ເຊິ່ງເປັນຕົວຢ່າງຂອງສະຄຣິບທີ່ມີປະໂຫຍດ. ພວກເຮົາໃຊ້ທັງໝົດເຫຼົ່ານັ້ນ, ແລະ ສິ່ງນີ້ໄດ້ເຮັດໃຫ້ຊີວິດຂອງພວກເຮົາງ່າຍຂຶ້ນ ທັງຍັງນຳໄປສູ່ຖານໂຄ້ດ (codebase) ທີ່ມີຄວາມໝັ້ນຄົງຍິ່ງຂຶ້ນ.
ການນຳໃຊ້ຟັງຊັນຂອງ WordPress ຄືນໃໝ່ຍັງນຳໄປສູ່ເລື່ອງໜ້າປະທັບໃຈຫຼາຍຢ່າງເຊັ່ນກັນ. ຕົວຢ່າງ, ເນື່ອງຈາກພວກເຮົາໃຊ້ media manager ເພື່ອແຊກຮູບພາບ, ມັນເປັນເລື່ອງທີ່ໜ້ານ່າຍິນດີທີ່ຕອນນີ້ພວກເຮົາສາມາດຈັດການແກເລີຣີຂອງ WordPress, ລາຍການຫຼິ້ນວິດີໂອ ແລະ ສຽງ, ລວມທັງ URL ຈາກພາຍນອກໄດ້ທັນທີ. ພວກເຮົາຍັງສາມາດໃຊ້ media manager ເພື່ອທຳການແກ້ໄຂຮູບພາບໄດ້ເລີຍ, ເຊິ່ງຊ່ວຍຕັດບັນຫາປວດຫົວໃນການພັດທະນາທີ່ບໍ່ຈຳເປັນໄປໄດ້ຫຼາຍຊົ່ວໂມງ.
4. ການນຳທາງດ້ວຍແປ້ນພິມ ແລະ ປຸ່ມລັດ
ໃນ page builder ອື່ນໆ, ເມົາສ໌ຄືເພື່ອນຂອງທ່ານ. ທ່ານລາກ ແລະ ວາງສິ່ງຕ່າງໆ ດ້ວຍມັນ ແລະ ດັບເບິລຄລິກເພື່ອແກ້ໄຂ. ແຕ່ແປ້ນພິມມັກຈະຖືກລະເລີຍ.
ຕົວຢ່າງ, ໃນບາງຕົວສ້າງ, ທ່ານບໍ່ສາມາດແກ້ໄຂຂໍ້ຄວາມທີ່ຢູ່ໜຶ່ງຫຍໍ້ໜ້າ/ພາກສ່ວນຂ້າງເທິງບ່ອນທີ່ທ່ານກຳລັງແກ້ໄຂຢູ່ໄດ້ງ່າຍໆ ເພາະທ່ານຈະຕ້ອງຄລິກອອກຈາກກ່ອງຂໍ້ຄວາມປັອບອັບ ແລ້ວຄລິກເຂົ້າໄປໃນອັນໃໝ່. ໃນ Page Builder Sandwich, ທ່ານສາມາດນຳທາງດ້ວຍແປ້ນພິມຂອງທ່ານໄດ້. ກົດປຸ່ມລູກສອນເພື່ອນຳທາງລະຫວ່າງເນື້ອຫາຂອງທ່ານ, ມັນເຮັດວຽກໄດ້ແມ່ນແຕ່ໃນກໍລະນີທີ່ເນື້ອຫາອື່ນຂອງທ່ານຖືກຊ້ອນຢູ່ໃນແຖວ ຫຼື ຖັນອື່ນກໍຕາມ.
ອີກໜຶ່ງຄຸນສົມບັດທີ່ສຳຄັນຄືປຸ່ມລັດແປ້ນພິມສຳລັບການຍົກເລີກ (undo) ແລະ ເຮັດຄືນ (redo). ໃນຕອນທຳອິດພວກມັນອາດຈະເບິ່ງຄືບໍ່ມີຫຍັງຫຼາຍ, ແຕ່ລອງຄິດເບິ່ງວ່າ: ຈະເປັນແນວໃດຖ້າທ່ານບັງເອີນລາກ ແລະ ວາງເນື້ອຫາຜິດບ່ອນ. ໃນ page builder ບາງຕົວ, ທ່ານຈະຕ້ອງລາກມັນກັບຄືນໄປບ່ອນເກົ່າ. ໃນ Page Builder Sandwich, ທັງ undo ແລະ redo ແມ່ນໃຊ້ວຽກໄດ້. ດັ່ງນັ້ນ ບໍ່ວ່າທ່ານຈະຕ້ອງການແກ້ໄຂສິ່ງທີ່ທ່ານພິມໄປ ຫຼື ຕ້ອງການຍົກເລີກການຍ້າຍເນື້ອຫາທີ່ທ່ານລາກໄປ (ຫຼື ເນື້ອຫາຫຼາຍອັນທີ່ລາກໄປ), ພຽງແຕ່ກົດ undo ຫຼື redo. Undo ແລະ redo ເຮັດວຽກໄດ້ທັງກັບເນື້ອຫາທີ່ລາກ ແລະ ວາງ, ແລະ ແມ່ນແຕ່ການປ່ຽນແປງຄຸນສົມບັດ ເຊັ່ນ: ຂະໜາດຕົວອັກສອນ ແລະ ໄລຍະຫ່າງແຖວ (row paddings). ສິ່ງນີ້ເຮັດໃຫ້ພວກມັນກາຍເປັນເຄື່ອງມືອັນຊົງພະລັງໃນຄັງເຄື່ອງມືການແກ້ໄຂຂອງທ່ານ.
5. ຕົວສ້າງໜ້າເວັບແບບ frontend ຢ່າງແທ້ຈິງ – ປະສົບການການແກ້ໄຂທີ່ຜ່ອນຄາຍ ແລະ ບໍ່ຫຍຸ້ງຍາກຍິ່ງຂຶ້ນ
ແນວຄິດຂອງພວກເຮົາໃນລະຫວ່າງການພັດທະນາຄື ການແກ້ໄຂໃນສ່ວນ front end ບໍ່ຄວນເຮັດໃຫ້ຮູ້ສຶກຄືກັບວ່າທ່ານຍັງໃຊ້ເຄື່ອງມື back end ໃນການແກ້ໄຂຢູ່. ມັນບໍ່ຄວນຮູ້ສຶກຄືກັບວ່າຕົວສ້າງນີ້ຖືກສ້າງຂຶ້ນມາໃນເບື້ອງຕົ້ນສຳລັບ back end ແລ້ວນຳມາປັບໃຊ້ໃສ່ front end.
ໂດຍລວມແລ້ວ, ສຳລັບຂ້າພະເຈົ້າ, ຄວາມແຕກຕ່າງຫຼັກຂອງ Page Builder Sandwich ແມ່ນພວກເຮົາໄດ້ສ້າງມັນຂຶ້ນມາດ້ວຍເປົ້າໝາຍທີ່ຢາກໃຫ້ເປັນຕົວສ້າງໜ້າເວັບ frontend “ຢ່າງແທ້ຈິງ” – ການຈິນຕະນາການໃໝ່ວ່າການແກ້ໄຂແບບ front end ຄວນຈະເປັນແນວໃດ.