ਸ਼ਾਰਟਕੋਡਾਂ ਦੀ ਅਣਕਹੀ ਸਮੱਸਿਆ

ਸ਼ਾਰਟਕੋਡ (Shortcodes) ਵਰਡਪ੍ਰੈਸ ਦੇ ਮੁੱਖ ਥੰਮ੍ਹਾਂ ਵਿੱਚੋਂ ਇੱਕ ਹਨ। ਸ਼ਾਰਟਕੋਡ ਡਿਵੈਲਪਰਾਂ ਅਤੇ ਸਾਈਟ ਨਿਰਮਾਤਾਵਾਂ ਵਿਚਕਾਰ ਇੱਕ ਪੁਲ ਦਾ ਕੰਮ ਕਰਦੇ ਹਨ, ਜਿਸ ਨਾਲ ਲੋਕ ਸਮੱਗਰੀ ਦੇ ਵਿਸਤ੍ਰਿਤ ਭਾਗਾਂ ਨੂੰ ਲਗਭਗ ਕਿਤੇ ਵੀ ਆਪਣੀ ਮਰਜ਼ੀ ਅਨੁਸਾਰ ਰੱਖ ਸਕਦੇ ਹਨ। ਪਲੱਗਇਨ ਨਿਰਮਾਤਾ ਸ਼ਾਰਟਕੋਡਾਂ ਨੂੰ ਪਸੰਦ ਕਰਦੇ ਹਨ ਕਿਉਂਕਿ ਇਹ ਇਸ ਗੱਲ ਵਿੱਚ ਵਧੇਰੇ ਲਚਕਤਾ ਪ੍ਰਦਾਨ ਕਰਦਾ ਹੈ ਕਿ ਉਹਨਾਂ ਦੇ ਉਪਭੋਗਤਾ ਆਪਣੀ ਸਮੱਗਰੀ ਨੂੰ ਕਿਵੇਂ ਅਤੇ ਕਿੱਥੇ ਪ੍ਰਦਰਸ਼ਿਤ ਕਰਦੇ ਹਨ।

ਜੇਕਰ ਤੁਸੀਂ ਨਹੀਂ ਜਾਣਦੇ ਕਿ ਸ਼ਾਰਟਕੋਡ ਕੀ ਹੁੰਦੇ ਹਨ ਅਤੇ ਉਹ ਕਿਵੇਂ ਦਿਖਾਈ ਦਿੰਦੇ ਹਨ, ਤਾਂ ਇਹ ਵਰਗ ਬਰੈਕਟਾਂ ਵਿੱਚ ਲਪੇਟੇ ਹੋਏ ਉਹ ਪੁਰਾਤਨ ਕੋਡ ਵਰਗੇ ਟੈਕਸਟ ਹੁੰਦੇ ਹਨ। ਉਹ ਕੁਝ ਇਸ ਤਰ੍ਹਾਂ ਦੇ ਦਿਖਾਈ ਦਿੰਦੇ ਹਨ:

ਇਸ ਖਾਸ ਕੋਡ ਨੂੰ embed ਸ਼ਾਰਟਕੋਡ ਕਿਹਾ ਜਾਂਦਾ ਹੈ ਅਤੇ ਇਹ ਵਰਡਪ੍ਰੈਸ ਵਿੱਚ ਮੂਲ ਰੂਪ ਵਿੱਚ ਬਿਲਟ-ਇਨ ਹੁੰਦਾ ਹੈ। ਇਹ ਖਾਸ ਕੋਡ URL ਤੋਂ ਵੀਡੀਓ ਨੂੰ ਤੁਹਾਡੀ ਸਮੱਗਰੀ ਵਿੱਚ ਏਮਬੈਡ ਕਰਦਾ ਹੈ। ਜੇਕਰ ਤੁਸੀਂ ਇਸਨੂੰ ਅਜ਼ਮਾਉਣਾ ਚਾਹੁੰਦੇ ਹੋ ਤਾਂ ਬੱਸ ਉੱਪਰ ਦਿੱਤੇ ਸ਼ਾਰਟਕੋਡ ਨੂੰ ਕਾਪੀ ਕਰਕੇ ਆਪਣੀ ਸਾਈਟ ਵਿੱਚ ਪੇਸਟ ਕਰੋ।

ਪਰਦੇ ਦੇ ਪਿੱਛੇ, ਕੀ ਹੁੰਦਾ ਹੈ ਕਿ ਜਦੋਂ ਵਰਡਪ੍ਰੈਸ ਨੂੰ ਤੁਹਾਡੀ ਸਮੱਗਰੀ ਵਿੱਚ ਕੋਈ ਸ਼ਾਰਟਕੋਡ ਮਿਲਦਾ ਹੈ, ਤਾਂ ਇਹ ਪ੍ਰੋਸੈਸ ਹੋ ਜਾਂਦਾ ਹੈ ਅਤੇ ਕਿਸੇ ਹੋਰ ਚੀਜ਼ ਵਿੱਚ ਬਦਲ ਜਾਂਦਾ ਹੈ। ਸਾਡੇ ਉਪਰੋਕਤ ਮਾਮਲੇ ਵਿੱਚ, ਜਦੋਂ ਵੀ ਇੱਕ

ਸ਼ਾਰਟਕੋਡ ਦਾ ਪਤਾ ਲੱਗਦਾ ਹੈ, ਤਾਂ ਵਰਡਪ੍ਰੈਸ ਸ਼ਾਰਟਕੋਡ ਵਿੱਚ ਮੌਜੂਦ URL ਨੂੰ ਲੈਂਦਾ ਹੈ ਅਤੇ ਇਸਦੀ ਜਾਂਚ ਆਪਣੇ ਕੋਲ ਮੌਜੂਦ ਕਈ ਸਮੱਗਰੀ ਪ੍ਰਦਾਤਾਵਾਂ ਨਾਲ ਕਰਦਾ ਹੈ। ਜਦੋਂ ਇਸਨੂੰ ਕੋਈ ਮਿਲ ਜਾਂਦਾ ਹੈ, ਤਾਂ ਇਹ ਉਚਿਤ iframe ਏਮਬੈਡ ਕੋਡ ਪ੍ਰਾਪਤ ਕਰਦਾ ਹੈ ਅਤੇ ਇਸਦੀ ਬਜਾਏ ਉਸਨੂੰ ਪ੍ਰਦਰਸ਼ਿਤ ਕਰਦਾ ਹੈ।

ਤਾਂ ਫਿਰ ਇੱਥੇ ਸਮੱਸਿਆ ਕੀ ਹੈ? ਇਹ ਕਾਫ਼ੀ ਆਸਾਨ ਲੱਗਦਾ ਹੈ, ਤੁਸੀਂ ਬੱਸ ਬਰੈਕਟਾਂ ਵਾਲਾ ਇੱਕ ਛੋਟਾ ਟੈਕਸਟ ਦਰਜ ਕਰਦੇ ਹੋ ਅਤੇ ਤੁਹਾਡਾ ਕੰਮ ਹੋ ਗਿਆ।

ਹੁਣ ਆਉਂਦਾ ਹੈ Shortcode API..

ਸ਼ਾਰਟਕੋਡਾਂ ਦੀ ਭਰਮਾਰ

Shortcode API ਡਿਵੈਲਪਰਾਂ ਲਈ ਸ਼ਾਰਟਕੋਡ ਬਣਾਉਣ ਦੇ ਰਾਹ ਖੋਲ੍ਹਦਾ ਹੈ। ਇਸ ਕਰਕੇ, ਡਿਵੈਲਪਰ ਆਪਣੇ ਪਲੱਗਇਨਾਂ ਦੇ ਅੰਦਰ ਆਪਣੇ ਖੁਦ ਦੇ ਸ਼ਾਰਟਕੋਡ ਜੋੜ ਸਕਦੇ ਹਨ।

ਇਹ ਬਹੁਤ ਵਧੀਆ ਹੈ, ਹੁਣ ਸਿਰਫ਼ ਇੱਕ ਛੋਟੇ ਕੋਡ ਵਰਗੇ ਸਨਿੱਪਟ ਨਾਲ (ਇਸੇ ਲਈ ਨਾਮ “ਸ਼ਾਰਟਕੋਡ”), ਸ਼ੁਰੂਆਤੀ ਅਤੇ ਉੱਨਤ ਉਪਭੋਗਤਾ ਦੋਵੇਂ ਲਗਭਗ ਕਿਸੇ ਵੀ ਕਿਸਮ ਦੀ ਸਮੱਗਰੀ ਨੂੰ ਜਿੱਥੇ ਵੀ ਚਾਹੁਣ ਰੱਖ ਸਕਦੇ ਹਨ।

ਵਰਡਪ੍ਰੈਸ ਵਿੱਚ ਮੂਲ ਰੂਪ ਵਿੱਚ ਸਿਰਫ ਕੁਝ ਹੀ ਸ਼ਾਰਟਕੋਡ ਹੁੰਦੇ ਹਨ। ਉਹਨਾਂ ਨੂੰ ਯਾਦ ਰੱਖ ਕੇ ਟਾਈਪ ਕਰਨਾ ਆਸਾਨ ਹੈ ਕਿਉਂਕਿ ਉਹ ਬਹੁਤ ਥੋੜ੍ਹੇ ਹਨ। ਪਰ ਜੇਕਰ ਤੁਸੀਂ ਕੁਝ ਪਲੱਗਇਨ ਸਥਾਪਤ ਕਰਦੇ ਹੋ, ਤਾਂ ਸ਼ਾਰਟਕੋਡਾਂ ਦੀ ਗਿਣਤੀ ਤੇਜ਼ੀ ਨਾਲ ਇੱਕ ਦਰਜਨ ਜਾਂ ਵੱਧ, ਅਤੇ ਕੁਝ ਮਾਮਲਿਆਂ ਵਿੱਚ ਸੌ ਤੋਂ ਵੱਧ ਹੋ ਜਾਂਦੀ ਹੈ। ਹਰੇਕ ਸ਼ਾਰਟਕੋਡ ਦੀਆਂ ਆਪਣੀਆਂ ਵਿਸ਼ੇਸ਼ਤਾਵਾਂ (attributes) ਅਤੇ ਉਹਨਾਂ ਨੂੰ ਵਰਤਣ ਬਾਰੇ ਨਿਰਦੇਸ਼ ਹੁੰਦੇ ਹਨ। ਹਰੇਕ ਪਲੱਗਇਨ ਵਿੱਚ ਸੰਭਾਵਤ ਤੌਰ ‘ਤੇ ਇਸ ਗੱਲ ਦਾ ਕੁਝ ਦਸਤਾਵੇਜ਼ ਹੁੰਦਾ ਹੈ ਕਿ ਉਹਨਾਂ ਦੇ ਸਾਰੇ ਸ਼ਾਰਟਕੋਡ ਕਿਵੇਂ ਕੰਮ ਕਰਦੇ ਹਨ ਅਤੇ ਹਰੇਕ ਵਿੱਚ ਉਪਲਬਧ ਸਾਰੇ ਮਾਪਦੰਡਾਂ (parameters) ਦੀ ਸੂਚੀ ਦਿੰਦਾ ਹੈ। ਪਰ ਜੇ ਤੁਸੀਂ ਸਾਰੇ ਸ਼ਾਰਟਕੋਡਾਂ ਅਤੇ ਉਹਨਾਂ ਦੇ ਐਟਰੀਬਿਊਟਸ ਨੂੰ ਯਾਦ ਕਰਨ ਦੀ ਕੋਸ਼ਿਸ਼ ਕਰੋਗੇ ਤਾਂ ਤੁਸੀਂ ਪਾਗਲ ਹੋ ਜਾਵੋਗੇ।

ਸਮੱਸਿਆ ਇਹ ਹੈ ਕਿ ਕੋਈ ਵੀ ਅਜਿਹਾ ਕੇਂਦਰੀ ਖੇਤਰ ਨਹੀਂ ਹੈ ਜਿੱਥੇ ਤੁਸੀਂ ਆਪਣੀ ਸਾਈਟ ‘ਤੇ ਉਪਲਬਧ ਸਾਰੇ ਸ਼ਾਰਟਕੋਡਾਂ ਅਤੇ ਉਹਨਾਂ ਦੀ ਵਰਤੋਂ ਕਿਵੇਂ ਕਰਨੀ ਹੈ ਬਾਰੇ ਪਤਾ ਲਗਾ ਸਕੋ।

ਕੁਝ ਇਸ ਸਮੱਸਿਆ ਨੂੰ ਹੱਲ ਕਰਨ ਦੀ ਕੋਸ਼ਿਸ਼ ਕਰਦੇ ਹਨ

ਕੁਝ ਪਲੱਗਇਨ ਆਪਣੇ ਸਾਰੇ ਸ਼ਾਰਟਕੋਡਾਂ ਨੂੰ ਵਰਤੋਂ ਵਿੱਚ ਆਸਾਨ ਡ੍ਰੌਪਡਾਉਨ ਵਿੱਚ ਪੇਸ਼ ਕਰਕੇ ਇਸ ਸਮੱਸਿਆ ਨੂੰ ਹੱਲ ਕਰਨ ਦੀ ਕੋਸ਼ਿਸ਼ ਕਰਦੇ ਹਨ। ਫਿਰ ਕਿਸੇ ਇੱਕ ‘ਤੇ ਕਲਿੱਕ ਕਰਨ ਨਾਲ ਸ਼ਾਰਟਕੋਡ, ਉਸਦੇ ਸਾਰੇ ਸੰਭਾਵੀ ਐਟਰੀਬਿਊਟਸ ਦੇ ਨਾਲ ਪ੍ਰਿੰਟ ਹੋ ਜਾਵੇਗਾ। ਇਸਨੂੰ ਯਾਦ ਰੱਖਣ ਦੀ ਹੋਰ ਲੋੜ ਨਹੀਂ ਰਹਿੰਦੀ, ਜੋ ਕਿ ਇੱਕ ਚੰਗੀ ਗੱਲ ਹੈ।

ਕੁਝ ਹੋਰ ਅੱਗੇ ਵਧਦੇ ਹਨ ਅਤੇ ਇੱਕ ਸੈਟਿੰਗ ਪੌਪਅੱਪ ਫਾਰਮ ਜੋੜਦੇ ਹਨ ਜਿਸ ਵਿੱਚ ਸ਼ਾਰਟਕੋਡ ਦੇ ਐਟਰੀਬਿਊਟਸ ਨੂੰ ਭਰਨ ਲਈ ਚੈੱਕਬਾਕਸ ਅਤੇ ਰੰਗ ਚੋਣਕਾਰ (color pickers) ਹੁੰਦੇ ਹਨ।

ਇਹ ਹੱਲ ਕੁਝ ਹੱਦ ਤੱਕ ਕੰਮ ਕਰਦਾ ਹੈ। ਹਾਲਾਂਕਿ, ਹਰੇਕ ਪਲੱਗਇਨ ਸਿਰਫ਼ ਆਪਣੇ ਹੀ ਸ਼ਾਰਟਕੋਡਾਂ ਦੀ ਗਿਣਤੀ ਕਰਦਾ ਹੈ। ਇਸ ਲਈ ਜੇਕਰ ਹਰੇਕ ਪਲੱਗਇਨ ਆਪਣਾ ਸ਼ਾਰਟਕੋਡ ਪਿਕਰ ਬਣਾਉਂਦਾ ਹੈ, ਤਾਂ ਤੁਹਾਨੂੰ ਅਜਿਹੇ ਸਮੇਂ ਦਾ ਸਾਹਮਣਾ ਕਰਨਾ ਪਵੇਗਾ ਜਦੋਂ ਤੁਹਾਡੀ ਸਕ੍ਰੀਨ ‘ਤੇ ਮਲਟੀਪਲ ਸ਼ਾਰਟਕੋਡ ਪਿਕਰ ਹੋਣਗੇ (ਇਹ ਪਹਿਲਾਂ ਮੇਰੇ ਨਾਲ ਹੋ ਚੁੱਕਾ ਹੈ)।

ਦੂਜੇ ਸ਼ਬਦਾਂ ਵਿੱਚ, ਹਰੇਕ ਪਲੱਗਇਨ ਆਪਣਾ ਕੰਮ ਕਰਦਾ ਹੈ ਅਤੇ ਆਪਣੇ ਸ਼ਾਰਟਕੋਡਾਂ ਲਈ ਆਪਣਾ ਹੱਲ ਲਾਗੂ ਕਰਦਾ ਹੈ। ਕੁਝ ਪਲੱਗਇਨ ਜਾਂ ਤਾਂ “Add Media” ਬਟਨ ਦੇ ਕੋਲ ਇੱਕ ਨਵਾਂ ਬਟਨ ਜੋੜਦੇ ਹਨ, ਜਾਂ TinyMCE ਦੇ ਅੰਦਰ ਇੱਕ ਨਵਾਂ ਬਟਨ ਜੋੜਦੇ ਹਨ।

ਇਸ ਲਈ ਹੁਣ ਤੁਸੀਂ ਸ਼ਾਇਦ ਸੋਚ ਰਹੇ ਹੋਵੋਗੇ, “ਕਿਉਂ ਨਾ ਹੋਰ ਪਲੱਗਇਨਾਂ ਦੇ ਸ਼ਾਰਟਕੋਡਾਂ ਨੂੰ ਵੀ ਇਕੱਠਾ ਕੀਤਾ ਜਾਵੇ ਅਤੇ ਉਹਨਾਂ ਨੂੰ ਤੁਹਾਡੇ ਡ੍ਰੌਪਡਾਉਨ / ਸ਼ਾਰਟਕੋਡ ਪਿਕਰ ਵਿੱਚ ਵੀ ਸ਼ਾਮਲ ਕੀਤਾ ਜਾਵੇ?” ਖੈਰ, ਮੈਂ ਵੀ ਬਿਲਕੁਲ ਇਹੀ ਸੋਚਿਆ ਸੀ। ਪਰ, ਇਹ ਕਹਿਣਾ ਆਸਾਨ ਹੈ ਪਰ ਕਰਨਾ ਔਖਾ। ਮੈਂ ਥੋੜ੍ਹੀ ਦੇਰ ਵਿੱਚ ਦੱਸਾਂਗਾ ਕਿ ਕਿਉਂ, ਪਰ ਪਹਿਲਾਂ ਆਓ ਦੇਖੀਏ ਕਿ ਇੱਕ ਆਦਰਸ਼ ਹੱਲ ਕਿਹੋ ਜਿਹਾ ਦਿਖਾਈ ਦੇਵੇਗਾ।

ਆਦਰਸ਼ ਹੱਲ

ਸਭ ਤੋਂ ਵਧੀਆ ਯੋਜਨਾ ਇੱਕ ਅਜਿਹਾ ਪਲੱਗਇਨ ਬਣਾਉਣਾ ਹੋਵੇਗਾ ਜੋ ਤੁਹਾਡੀ ਸਾਈਟ ਵਿੱਚ ਉਪਲਬਧ ਸਾਰੇ ਸ਼ਾਰਟਕੋਡਾਂ ਨੂੰ ਇਕੱਠਾ ਕਰੇ, ਫਿਰ ਤੁਹਾਨੂੰ ਸੂਚੀ ਪੇਸ਼ ਕਰੇ ਅਤੇ ਸਾਰੇ ਐਟਰੀਬਿਊਟਸ ਨੂੰ ਭਰਨ ਵਿੱਚ ਤੁਹਾਡੀ ਮਦਦ ਵੀ ਕਰੇ। ਅਤੇ ਹਰ ਵਾਰ ਜਦੋਂ ਤੁਸੀਂ ਇੱਕ ਨਵਾਂ ਪਲੱਗਇਨ ਸਥਾਪਤ ਕਰਦੇ ਹੋ, ਤਾਂ ਉਹ ਸਾਰੇ ਨਵੇਂ ਪੇਸ਼ ਕੀਤੇ ਗਏ ਸ਼ਾਰਟਕੋਡ ਵੀ ਤੁਹਾਡੇ ਸਾਹਮਣੇ ਪੇਸ਼ ਕੀਤੇ ਜਾਣਗੇ।

ਇੱਕ ਕੇਂਦਰੀ ਸਥਾਨ ਦੀ ਕਲਪਨਾ ਕਰੋ ਜਿੱਥੇ ਆਸਾਨ ਪਹੁੰਚ ਲਈ ਤੁਹਾਡੇ ਸਾਰੇ ਸ਼ਾਰਟਕੋਡ ਰੱਖੇ ਜਾਣਗੇ। ਹਰੇਕ ਸ਼ਾਰਟਕੋਡ ਇਹ ਵਰਣਨ ਕਰੇਗਾ ਕਿ ਉਹ ਕੀ ਕਰਦੇ ਹਨ ਅਤੇ ਉਹ ਕਿਸ ਪਲੱਗਇਨ ਨਾਲ ਸਬੰਧਤ ਹਨ। ਫਿਰ ਹਰੇਕ ਉਪਲਬਧ ਐਟਰੀਬਿਊਟ ਲਈ, ਕਲਪਨਾ ਕਰੋ ਕਿ ਉਹਨਾਂ ਵਿੱਚੋਂ ਹਰੇਕ ਦਾ ਇੱਕ ਲੇਬਲ ਹੋਵੇਗਾ, ਉਹਨਾਂ ਲਈ ਇੱਕ ਮੁੱਲ (value) ਚੁਣਨ ਦਾ ਇੱਕ ਸਹੀ ਤਰੀਕਾ ਅਤੇ ਇੱਕ ਵੇਰਵਾ ਹੋਵੇਗਾ। ਤੁਹਾਨੂੰ ਡ੍ਰੌਪਡਾਉਨ, ਰੰਗ ਚੋਣਕਾਰ, ਰੇਡੀਓ ਬਟਨ, ਟੌਗਲ ਅਤੇ ਹੋਰ ਸਭ ਕੁਝ ਦਿਖਾਇਆ ਜਾਵੇਗਾ।

ਇਸ ਤਰ੍ਹਾਂ ਦੀ ਕੋਈ ਚੀਜ਼ ਵੈੱਬਸਾਈਟ ਅਤੇ ਸਮੱਗਰੀ ਨਿਰਮਾਤਾ ਵਜੋਂ ਸਾਡੀ ਜ਼ਿੰਦਗੀ ਨੂੰ ਆਸਾਨ ਬਣਾ ਦੇਵੇਗੀ। ਸਿਰਫ਼ ਉਸ ਸਲਾਈਡਰ ਲਈ ਤਿਆਰ ਕੀਤੇ ਸ਼ਾਰਟਕੋਡ ਨੂੰ ਕਾਪੀ ਕਰਨ ਲਈ ਵੱਖ-ਵੱਖ ਦਸਤਾਵੇਜ਼ਾਂ, ਜਾਂ ਤੁਹਾਡੇ ਐਡਮਿਨ ਦੇ ਵੱਖ-ਵੱਖ ਹਿੱਸਿਆਂ ਦੀ ਜਾਂਚ ਕਰਨ ਦੀ ਕੋਈ ਲੋੜ ਨਹੀਂ ਰਹੇਗੀ ਜਿਸਦੀ ਤੁਸੀਂ ਵਰਤੋਂ ਕਰਨਾ ਚਾਹੁੰਦੇ ਹੋ।

ਅੜਚਨ

ਬਦਕਿਸਮਤੀ ਨਾਲ, ਇਸ ਸਮੇਂ ਅਜਿਹਾ ਕੁਝ ਕਰਨਾ ਕਾਫ਼ੀ ਮੁਸ਼ਕਲ ਹੈ। ਕਿਸੇ ਸ਼ਾਰਟਕੋਡ ਦੇ ਸਾਰੇ ਵੇਰਵਿਆਂ ਨੂੰ ਜਾਣਨ ਦਾ ਕੋਈ ਪੱਕਾ ਤਰੀਕਾ ਨਹੀਂ ਹੈ। ਤੁਸੀਂ ਸਾਰੇ ਸ਼ਾਰਟਕੋਡਾਂ ਦੀ ਇੱਕ ਸੂਚੀ ਪ੍ਰਾਪਤ ਕਰ ਸਕਦੇ ਹੋ, ਪਰ ਸਿਰਫ ਉਹਨਾਂ ਦੇ ਅਸਲ ਟੈਗ/ਨਾਮ, ਤੁਸੀਂ ਉਹਨਾਂ ਬਾਰੇ ਕੋਈ ਵਾਧੂ ਵੇਰਵੇ ਪ੍ਰਾਪਤ ਨਹੀਂ ਕਰ ਸਕਦੇ ਜਿਵੇਂ ਕਿ ਐਟਰੀਬਿਊਟਸ ਦੀ ਸੂਚੀ, ਉਹ ਕੀ ਕਰਦੇ ਹਨ ਅਤੇ ਉਹਨਾਂ ਦੀਆਂ ਕਿਸਮਾਂ – ਜਿਵੇਂ ਕਿ ਇੱਕ ਸਟ੍ਰਿੰਗ, ਇੱਕ ਰੰਗ ਜਾਂ ਇੱਕ ਨੰਬਰ। ਨਾ ਹੀ ਤੁਸੀਂ ਹਰੇਕ ਐਟਰੀਬਿਊਟ ਲਈ ਵੇਰਵੇ ਦੀ ਇੱਕ ਝਲਕ ਪ੍ਰਾਪਤ ਕਰ ਸਕਦੇ ਹੋ।

ਡਿਵੈਲਪਰਾਂ ਲਈ ਧਿਆਨ ਦੇਣ ਯੋਗ ਗੱਲ: ਹਾਂ shortcode_atts ਫੰਕਸ਼ਨ ਲਈ ਇੱਕ ਨਵਾਂ ਜੋੜਿਆ ਗਿਆ ਤੀਜਾ ਆਰਗੂਮੈਂਟ ਹੈ, ਪਰ ਇਹ ਕੋਈ ਲਾਜ਼ਮੀ ਆਰਗੂਮੈਂਟ ਨਹੀਂ ਹੈ। ਇਸ ਲਈ ਜਦੋਂ ਤੱਕ ਦੁਨੀਆ ਦਾ ਹਰ ਪਲੱਗਇਨ ਡਿਵੈਲਪਰ ਇਸਨੂੰ ਲਾਗੂ ਨਹੀਂ ਕਰਦਾ, ਉਦੋਂ ਤੱਕ ਸਾਡੇ ਕੋਲ ਸ਼ਾਰਟਕੋਡ ਦੇ ਸਾਰੇ ਐਟਰੀਬਿਊਟਸ ਨੂੰ ਨਿਰਧਾਰਤ ਕਰਨ ਦਾ ਕੋਈ ਪੱਕਾ ਤਰੀਕਾ ਨਹੀਂ ਹੋਵੇਗਾ।

Shortcode API ਸ਼ਾਰਟਕੋਡ ਵਰਣਨ, ਟਾਈਪ ਕਾਸਟਿੰਗ ਐਟਰੀਬਿਊਟਸ ਜਾਂ ਐਟਰੀਬਿਊਟ ਵਰਣਨ ਜੋੜਨ ਲਈ ਕੋਈ ਸਹੂਲਤ ਪ੍ਰਦਾਨ ਨਹੀਂ ਕਰਦਾ ਹੈ। ਅਤੇ ਜਦੋਂ ਤੱਕ ਵਰਡਪ੍ਰੈਸ ਖੁਦ ਸ਼ਾਰਟਕੋਡਾਂ ਤੱਕ ਪਹੁੰਚ ਕਰਨ ਲਈ ਇੱਕ ਕੇਂਦਰੀ ਖੇਤਰ ਸ਼ਾਮਲ ਨਹੀਂ ਕਰਦਾ, ਮੈਨੂੰ ਸ਼ੱਕ ਹੈ ਕਿ ਇਹ ਸਹੂਲਤ ਬਣਾਈ ਜਾਵੇਗੀ।

ਸਿੱਟਾ

ਇਸ ਸਮੇਂ ਸ਼ਾਰਟਕੋਡਾਂ ਨੂੰ ਸੰਗਠਿਤ ਕਰਨ ਦਾ ਕੰਮ ਹਰੇਕ ਡਿਵੈਲਪਰ ‘ਤੇ ਛੱਡ ਦਿੱਤਾ ਗਿਆ ਹੈ। ਜਦੋਂ ਤੱਕ ਵਰਡਪ੍ਰੈਸ ਦੇ ਅੰਦਰ ਇੱਕ ਕੇਂਦਰੀ ਤਰੀਕਾ ਵਿਕਸਤ ਨਹੀਂ ਹੁੰਦਾ, ਉਦੋਂ ਤੱਕ ਆਪਣੇ ਬੈਕਐਂਡ ਵਿੱਚ ਕਈ “Add Shortcode” ਬਟਨ ਦੇਖਣ ਦੀ ਉਮੀਦ ਰੱਖੋ। ਕੀ ਅਜਿਹੀ ਕੋਈ ਚੀਜ਼ ਵਰਡਪ੍ਰੈਸ ਕੋਰ (WordPress Core) ਵਿੱਚ ਜੋੜੀ ਜਾਣੀ ਚਾਹੀਦੀ ਹੈ ਜਾਂ ਨਹੀਂ, ਇਹ ਆਪਣੇ ਆਪ ਵਿੱਚ ਇੱਕ ਹੋਰ ਵੱਡੀ ਚਰਚਾ ਹੈ।

ਇੱਕ ਵਿਕਲਪ

ਇੱਥੇ ਕੁਝ ਪੇਜ ਬਿਲਡਰ ਪਲੱਗਇਨ ਹਨ ਜੋ ਇਸਨੂੰ ਵੱਖਰੇ ਢੰਗ ਨਾਲ ਹੱਲ ਕਰਦੇ ਹਨ। ਪ੍ਰੋਗਰਾਮੇਟਿਕ ਤੌਰ ‘ਤੇ ਸ਼ਾਰਟਕੋਡਾਂ ਦਾ ਪਤਾ ਲਗਾਉਣ ਦੀ ਬਜਾਏ, ਉਹਨਾਂ ਕੋਲ ਸ਼ਾਰਟਕੋਡ ਮੈਪਰ ਹਨ ਜਿੱਥੇ ਉਪਭੋਗਤਾ ਇੱਕ ਸ਼ਾਰਟਕੋਡ ਦੇ ਹਰੇਕ ਵੇਰਵੇ ਨੂੰ ਦਸਤੀ (ਮੈਨੂਅਲੀ) ਇਨਪੁਟ ਕਰ ਸਕਦੇ ਹਨ। ਇੱਕ ਵਾਰ ਪੂਰਾ ਹੋਣ ‘ਤੇ, ਇਹ ਫਿਰ ਪੇਜ ਬਿਲਡਰ ਦੇ ਅੰਦਰ ਉਪਲਬਧ ਹੋ ਜਾਵੇਗਾ। ਹਾਲਾਂਕਿ  ਇਹ ਕੰਮ ਕਰਦਾ ਹੈ, ਪਰ ਉਹ ਸਿਰਫ ਤੁਹਾਡੀ ਆਪਣੀ ਸਾਈਟ ‘ਤੇ ਉਪਲਬਧ ਹਨ।

ਅਸੀਂ ਇੱਥੇ Page Builder Sandwich ਵਿਖੇ ਕੁਝ ਅਜਿਹਾ ਬਣਾ ਰਹੇ ਹਾਂ ਜੋ ਉਮੀਦ ਹੈ ਕਿ ਇਸ ਸ਼ਾਰਟਕੋਡ ਦੀ ਬੁਝਾਰਤ ਨੂੰ ਹੱਲ ਕਰ ਸਕਦਾ ਹੈ। ਸਾਡੀ ਪ੍ਰਗਤੀ ਬਾਰੇ ਸੂਚਿਤ ਰਹਿਣ ਲਈ ਹੇਠਾਂ ਸਾਡੇ ਨਿਊਜ਼ਲੈਟਰ ਦੇ ਮੈਂਬਰ ਬਣੋ।